Kurtag: Kafka Fragmenten

zaterdag 13 januari 2007 vanaf 15u30

Heleen Hulst (viool) en Jannie Pranger (sopraan) spelen een aantal delen uit de befaamde Kafka-Fragmenten. Dit zijn zeer poëtische fragmenten uit de dagboeken van Franz Kafka, ijzingwekkend op muziek gezet door György Kurtag.

Link: Kafka Fragmenten in de Herald Tribune

GYÖRGY KURTÁG
KAFKA – FRAGMENTEN
Voor sopraan en viool op. 24

- scroll ver naar beneden voor de tekst -
(grote witruimte door technisch probleem)

1. Teil	Deel I
1. DIE GUTEN GEHN IM GLEICHEN SCHRITT… Die Guten gehn im gleichen Schritt. Ohne von ihnen zu wissen, tanzen die andern um sie die Tänze der Zeit.	1. DE GOEDEN LOPEN IN DE MAAT… De goeden lopen in de maat. Zonder hen op te merken, dansen de anderen rondom, de dansen van de tijd.
2. WIE EIN WEG IM HERBST Wie ein Weg im Herbst: Kaum ist sie reingekehrt, bedeckt er sich wieder mit den trockenen Blättern.	2. ZOALS EEN STRAAT IN DE HERFST Zoals een straat in de herfst: nog niet schoongeveegd of hij bedekt zich alweer met droge bladeren.
3. VERSTECKE Verstecke sind unzählige, Rettung nur eine, aber Möglichkeiten der Rettung wieder so viele wie Verstecke.	3. SCHUILPLAATSEN Schuilplaatsen zijn ontelbaar, redding maar één, maar mogelijkheden tot redding weer zoveel als er schuilplaatsen zijn.
4. RUHELOS	4. RUSTELOOS
5. BERCEUSE I Schlage deinen Mantel, hoher Traum, um das Kind.	5. WIEGENLIED Sla je mantel, verheven droom, om het kind.
6. NIMMERMEHR (Excommunicatio) Nimmermehr, nimmermehr kehrst du wieder in die Städte, nimmermehr tönt die große Glocke über dir.	6. NOOIT MEER Nooit meer, nooit meer keer je terug naar de steden, nooit meer klinkt de grote klok boven je.
7. „ WENN ER MICH IMMER FRÄGT“ „Wenn er mich immer frägt.“ Das ä, losgelöst vom Satz, flog dahin wie ein Ball auf der Wiese.	7. "ALTIJD ZOU HIJ ME VRAGEN" "Altijd zou hij me vragen." De 'a', losgekoppeld van de zin, vloog weg als een bal over het veld.
8. ES ZUPFTE MICH JEMAND AM KLEID Es zupfte mich jemand am Kleid, aber ich schüttelte ihn ab.	8. ER TROK IEMAND AAN MIJN JURK Er trok iemand aan mijn jurk, maar ik schudde hem af.
9. DIE WEISSNÄHERINNEN Die Weißnäherinnen in der Regengüssen.	9. DE LINNENNAAISTERS De linnennaaisters in de stromende regen.
10. SZENE AM BAHNHOF Die Zuschauer erstarren, wenn der Zug vorbeifährt.	10. SCENE OP HET STATION De toeschouwers verstarren, als de trein passeert.
11. SONNTAG, DEN 19. JULI 1910 (BERCEUSE II) (hommage à Jeney) Geschlafen, aufgewacht, geschlafen, aufgewacht, elendes Leben.	11. ZONDAG, 19 JULI 1910 (BERCEUSE II) (Hommage aan Jeney) Geslapen, ontwaakt, geslapen, ontwaakt, ellendig leven.
12. MEINE OHRMUSCHEL... Meine Ohrmuschel fühlte sich frisch, rauh, kühl, saftig an wie ein Blatt	12. MIJN OORSCHELP… Mijn oorschelp voelde fris, ruw, koel, sappig aan, als een blad.
13. EINMAL BRACH ICH MIR DAS BEIN (Chassidischer Tanz) Einmal brach ich mir das Bein, es war das schönste Erlebnis meines Lebens.	13. IK BRAK EEN KEER MIJN BEEN (Chassidische dans) Ik brak een keer mijn been, het was de mooiste gebeurtenis van mijn leven.
14. UMPANZERT Einen Augenblick lang fühlte ich mich umpanzert.	14. GEPANTSERD Een ogenblik lang voelde ik me gepantserd.
15. ZWEI SPAZIERSTÖCKE (Authentisch-plagal) Auf Balzacs Spazierstockgrif: Ich breche alle Hindernisse. Auf meinem: Mich brechen alle Hindernisse. Gemeinsam ist das „alle“.	15. TWEE WANDELSTOKKEN (Authentiek-plagaal) Op Balzacs wandelstokgreep: Ik neem alle hindernissen. Op de mijne: Alle hindernissen nemen mij. Gemeenschappelijk is "alle."
16. KEINE RÜCKKEHR Von einem gewissen Punkt an gibt es keine Rückkehr mehr. Dieser Punkt ist zu erreichen.	16. GEEN TERUGWEG Vanaf een bepaald punt is er geen weg terug meer. Dit is het punt om te bereiken.
17. STOLZ (1910/15 NOVEMBER, ZEHN UHR) Ich werde mich nicht müde werden lassen. Ich werde in meine Novelle hineinspringen und wenn es mir das Gesicht zerschneiden sollte.	17. TROTS (1910/15. November, 10 uur) Ik zal mezelf niet vermoeien. Ik zal me in mijn verhaal storten, ook al kerft het me mijn gezicht open.
18. TRÄUMEND HING DIE BLUME (Hommage à Schumann) Träumend hing die Blume am hohen Stengel. Abenddämmerung umzog sie.	18. DROMERIG HING DE BLOEM (Hommage aan Schumann) Dromerig hing de bloem aan de lange steel. De schemer omsloot haar.
19. NICHTS DERGLEICHEN Nichts dergleichen, nichts dergleichen.	19. NIET ZOIETS Niet zoiets, niet zoiets.
II. TEIL	DEEL 2
DER WAHRE WEG (Hommage-message à Pierre Boulez) Der wahre Weg geht über ein Seil, das nicht in der Höhe gespannt ist, sondern knapp über den Boden. Es scheint mehr bestimmt, stolpern zu machen, als begangen zu werden.	DE WARE WEG (Hommage-message aan Pierre Boulez) De ware weg loopt over een touw, niet in de hoogte gespannen, maar net over de grond. Het lijkt meer bedoeld om over te struikelen dan dat het begaanbaar is.
IV. TEIL	DEEL 4
5. LEOPARDEN Leoparden brechen in den Tempel ein und saufen die Opferkrüge leer: das wiederholt sich immer wieder: schließlich kann man es vorausberechen, und es wird ein Teil der Zeremonie.	5. LUIPAARDEN Luipaarden stormen de tempel in en slurpen de offerbekers leeg: dat herhaalt zich steeds opnieuw: Tenslotte kan men het voorspellen, en wordt het een deel van de ceremonie.
6. IN MEMORIAM JOANNIS PILINSZKY Ich kann...nicht eigentlich erzählen, ja fast nicht einmal reden; wenn ich erzähle, habe ich meistens ein Gefühl, wie es kleine Kinder haben könnten, die, die ersten Gehversuche machen.	6. IN MEMORIAM JOANNIS PILINSZKY Ik kan…eigenlijk niet vertellen, ja bijna niet eens praten; wanneer ik vertel heb ik vaak een gevoel zoals kleine kinderen zouden kunnen hebben als ze hun eerste stappen zetten.